akosidareen:

          Marahil ay ‘di nyo pa sya kilala. Sya nga po pala si Elizabeth Grant, o mas kilala ng iba bilang si Lana Del Rey.

          Irerekomenda ko lamang. Isa syang mang-aawit. Apparently, foreign po sya.

          Una kong narinig ang kanta nya noong 2009. “Typical baroque pop,” ang nasabi ko noon, kasi medyo wala pang appeal sa akin noon ang mga kanta nya.

          Tapos noong late 2009, todo apply na ‘ko nun para sa trabaho. And then one day, nakita ko sya. May interview kasi sya noon sa BBCR1 and may live session yata na ewan na hindi ko na matandaan. Pero sigurado akong may interview sya and live performance noon. Yours truly happened to be very meddling in a naive way noon, kaya I sorta sneaked para tingnan sya at pakinggan. “Ew,” ‘yan ang sunod kong nasabi sa musika nya. “Stereotypical shite.”

          Pabalik-balik ako ‘nun sa iba’t ibang BBC HQ para i-follow up ang kung anumang dapat na i-follow up. Tapos sya naman, pabalik-balik din para sa iba’t ibang promotions ng kanyang musika sa UK noon, para sa publicity, para marami na ang makaalam ng musika nya. We didn’t differ, in a way. After all, life’s a roller coaster ride and even though it gets shitty and really tough some times, we need to go with it, continue to ride the piece of shite and see how it’ll end, right? Right?

          Oh, well. To cut the story short, unti-unti nang nag-improve ang musika nya at hindi na ngayon gaanong shitty katulad noon na kahit nag-uumpisa pa lamang syang kumanta ay “Ew” na agad ang nasasambit ko. Ngayon ay unti-unti nang nagkakaroon ng emosyon at nailalabas na nya ang tunay nyang hangarin at gustong sabihin sa mga kanta nya, hindi lamang bilang si Lana Del Rey, kundi pati na rin bilang si Lizzy Grant na syang tunay na pagkatao nya.

          Haha, I’m being mushy again. Check out her music here, here or here!

Source: akosidareen